شعر آهنگ محبوبه شب سیاوش قمیشی
وقتي شب پاشو تو باغها ميزاره
نفس گلها مي گيره
وقتي تاريکي از آسمون مي باره
دل غنچه ها مي ميره
وقتي ظلمت نفس گلها رو بسته
گل محبوبه شب بيدار نشسته
دل به تاريکي و ظلم شب نمي ده
که عطرش تا ته باغها رسيده
اگه محبوبه رو تو گلدون بذارن
همه اطرافشو خار و خس بکارند
اگه ديوار بکشند دور وجودش
اگه تهمت بزنند به تار و پودش
عطر محبوبه ي شب پشت هر ديوار سنگي راه داره ....
گل محبوبه ي شب توي قلب غنچه ها پناه داره...
شبها که گلها تو تاريکي نشستن
همه از وحشت شب چشمها رو بستن
تنشون ملرزه از ترس سياهي
گل محبوبه تو واسشون پناهي
عطر محبوبه ي شب پشت هر ديوار سنگي راه داره ....
گل محبوبه ي شب توي قلب غنچه ها پناه داره...
عطر محبوبه ي شب پشت هر ديوار سنگي راه داره ....
گل محبوبه ي شب توي قلب غنچه ها پناه داره...
عطر محبوبه ي شب پشت هر ديوار سنگي راه داره ....
گل محبوبه ي شب توي قلب غنچه ها پناه داره...
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۹۱ ساعت 20:11 توسط
|
من ان گلبرگ مغرورم كه میمیرم ز بی ابی